นักบุญยอห์น บอสโกต้องการทำให้ เยาวชนรู้สึกว่าพวกเขาอยู่ในบรรยากาศของครอบครัว สำหรับท่าน จิตตารมณ์ครอบครัวเป็นที่สำคัญยิ่ง เนื่องจากในบรรยากาศของความสัมพันธ์บุคคลต่อบุคคลเท่านี้ที่สามารถทำให้เกิดการเติบโตขึ้นได้ การอภิบาลเยาวชนซาเลเซียนไม่สามารถเป็นสิ่งอื่นใดได้นอกจากเป็นประสบการณ์แห่งการต้อนรับแบบครอบครัว สำหรับเยาวชน เป็นประสบการณ์แห่งชีวิตหมู่คณะ หมู่คณะเป็นทั้งประธาน (ผู้กระทำการ) และเป็นกรรม (ผู้ที่รับประโยชน์) หมู่คณะเป็นทั้งวัตถุดิบ และผลผลิตในกระบวนการแห่งการเติบโต ในหมู่คณะ เยาวชนไม่ได้เป็นเพียงเป้าหมายของงานอภิบาลของเรา แต่พวกเขายังเป็นผู้ทำงานอภิบาลด้วย และผู้ใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นซาเลเซียน หรือฆราวาสก็จำเป็นที่จะต้องเติบโตด้วยเช่นกัน พวกเขาเองเป็นเป้าหมายของงานอภิบาลด้วย โดยสรุป เราสามารถกล่าวได้ว่า ทุกคนร่วมกันเป็นหนึ่งเดียวในหมู่คณะเดียวกัน ทั้งผู้ใหญ่ และเยาวชน  ซาเลเซียน และฆราวาส ต่างก็เติบโต และช่วยกันและกันให้เติบโตขึ้น